
Facebook'ta rastladığım bi profille 4 ortak arkadaşımız çıktı ama kimsenin birbiriyle alakası yok. Hiç ama hiç yok bak hiç diyorum hiç hiç. Yani biri geçen yazki Uruguay seyahatimde tanıştığım Haitili kızsa, ötekisi eski mahallemizde topun kaç tığı 4. kattaki balkona, evde topu atıcak kimse olmadığı için apartmanı bildiğin tırmanan ve topu attıktan sonra geri inen şimdilerde hırsızlıkta ihtisas sahibi olduğunu sandığım onüç sene önceki koca kafalı arkadaşımdır. Diğer ikisi de Çelik'in Sevdan Gözümün Bebeği klibindeki denizkızıyla, önceki gün beni ısıran Müren balığı olsun hadi. O derece. Bu kişi bir sağ merkez parti gibi herkesi bir çatı altında toplamıştı resmen. Bir kültür mozaiği çıkmıştı ortaya. O heyecanla gidip bayağı bir yemek yedim çok acıkmışım. Hatta o kadar hızlı yedim ki açlıktan tokluğa geçişim tüm çıplaklığıyla göründü gözüme. Ekmeği daha 2 saniye önce ne kadar da çok arzularken artık uzayda yer kaplayan sıradan bir kütle olmuştu sanki. Aynısı nı hissettiğim bi durum daha var ama söyleyemem kızıyolar.Etiketler: ondorduncu, secki-uc